Historia zapomnianej cywilizacji
Kim byli Saryci i co wiemy o ich zniknięciu. Zebraliśmy inskrypcje z siedmiu regionów i ułożyliśmy oś czasu, której gra nigdy nie pokazuje wprost.
Saryci nie zniknęli z dnia na dzień. Inskrypcje w Grobowcach Południa opisują dekady spadów, podziały kapłaństwa i ostatnią wyprawę, po której bramy zapieczętowano od środka.
Najciekawsze jest to, czego gra nie mówi: Saryci nie uważali ruin za grobowce. Pismo nazywa je komnatami czekania, co zmienia sens wielu dekoracji.
Nie chowali zmarłych. Zamykali drzwi przed tym, co sami sprowadzili.
Druga seria inskrypcji, z Pól Księżyca, opisuje kalendarz rytuałów. Daty zgadzają się z fazami księżyca w mechanice gry, więc lore i rozgrywka splatają się mocniej, niż wygląda na pierwszy rzut oka.
Język Sarytów jest sylabiczny, ale część znaków ma drugie znaczenie w zależności od kontekstu świątynnego. Przetłumaczyliśmy dwieście pięćdziesiąt napisów i tylko w czterech przypadkach kontekst zmieniał sens.
Spoiler alert: tekst odsłania wydarzenia do końca aktu drugiego. Jeśli nie skończyłeś gry, zacznij od artykułu o runach.
Najmroczniejszy wątek zostawiamy na osobny tekst: kronika mówi o strażniku, który nie został pochowany, tylko przypięty do mechanizmu. Sądzimy, że spotkaliśmy go w akcie trzecim.
Najczęstsze pytania z komentarzy
Piotr Klimczak
Zbiera i tłumaczy inskrypcje Sarytów. Pisze o historii świata gry i źródłach, z których czerpało studio.
Więcej tekstów tego autora znajdziesz w archiwum bloga.
Powiązane wpisy
Zostań po lekturze
Co tydzień publikujemy rozwiązania, mapy i zapiski z terenu. Zapisz się albo wróć na blog.